Op dit moment zit ik rustig op mijn kamertje dit nieuwe en tevens ook laatste verhaal te typen, met buiten een enorme tropische regenbui die voor achtergrond muziek zorgt.

Ik was gebeleven bij de laaste stage week. Inmiddels was de laatste dag aangebroken. Na nog een leuke dagje en traktaties voor iedereen mocht ik zelf ook de nodige knipsels, knutsels en cadeautjes ontvangen, echt heel leuk:) Toen brak het weekend aan en hebben we optimaal onze vakantie ingeluid, zie foto's!!

De week erop ben ik een aantal dagen heel druk geweest met mijn eindverslag, het weer was ook een stuk minder dus was dit ook niet zo heel erg. Vorige week woensdag ben ik begonnen met mijn advanced duikcursus. Ik had in Februari al mijn open water gehaald. Maar ik wilde toch nog wel verder omdat ik het zo gaaf vond. Woensdagavond begonnen we met een nachtduik. Hoe vet! We gingen niet te diep, ongeveer 26 meter. we hadden allemaal een zaklamp mee zodat we wel wat konden zien, ik heb echt heel veel gekke en mooie visssen gezien die je bij licht niet snel ziet. Heel gave ervaring dus. Vrijdag stonden de volgende twee duiken op het programma. Ik deed de cursus samen met Tom, een jongen van de ALO uit Amsterdam. Die dag kregen we eerst wat theorie en vervolgens hebben de eerste diepe duik gemaakt to 30 meter!! Super cool! Boven water moesten we eerst met tekens wat rekensommetjes uitvoeren die we vervolgens op 30 meter ook moeten doen. Dit omdat het soms op zon diepte een stikstof narcose kan oplopen, dit is niet ernstig maar zorgt er wel voor dat je tijdelijk niet fatsoenlijk kan functioneren en denken, een soort dronkenschap. De tweede duik was gewoon een rustige duik op ongeveer 18 meter met wat kleine oefeningetjes.

's Avonds was er een mooi feestje waar we wederom weer onze vakantie hebben gevierd. Na een kort nachtje stond de volgende dag het duiken weer op het programma, een wrakduik en een navigatie duik. Voor het wrakduik gingen we weer tot ongeveer 30 meter waar een boot lag die in 76 is gezonken.De boot was bepakt met jeans en flessen drank. Toendertijd wist men nog weinig van decompressie ziektes, iets wat je als duiker kan op lopen als je je niet aan de duikvoorschriften houdt. Mensen gingen dus als gekke als die spullen op duiken, steeds op en neer, tot 30 meter diep. Dit kunnen je longen niet heel goed aan en 70% was dan de volgende dag ook dood. Even een leuk stukje geschiedenis tussendoor, anyway hebben we dus naar die boot gedoken. Eerst zie je nog niks maar op een gegeven moment zie je ineens een schip opdoemen, net zoals in een film, heel gaaf!!! Er waren heel veel mooie vissen en je kkon ook mooi naar binnenkijken, als klapper kwam er nog een enorme zeeschildpad voorbij, heel gaaf!

De tweede en laatste duik was een navigatieduik, de bedoeling was dat je met een compas dezelfde richting kan blijven zwemmen en ook weer terug. Het was bloedje heet dus we snelde ons snel het water in. Nog even dobberend aan het water en de laatste dingetjes doornemend stonden we op het punt onder water te gaan toen ik ineens wat voelde branden op mijn armen. Ik voelde dat het op steeds meer plekken op mijn arm en been begon te branden en te prikken. Toen ik goed keek en mijn arm boven water haalde zag ik allemaal zwarte slierten aan mijn armAAAAAAAAAAH!!!! Uit paniek ging ik weg zwemmen maar die kwal zat aan me vast en bleef er dus steeds zon vies zwart blauw zakje achter me aankomen. De instructeur probeerde het weg te halen maar dat kon niet omdat ik heel haard wegzwom. Uiteindelijkliet het beest los, zijn we snel het water uit gegaan en hebbende jongens alle tentakelsmet zand van me afgewreven. Ondertussen verging ik van de pijn en zat mijn arm onder de brandplekken en rode vlekken. Dus gelijk door naar het ziekenhuis om het te laten behandelen. Uiteraard gaat het ook daar allemaal zeer zeer zeer zeer langzaam. Na ongeveer 1,5 uur wachten stond ik weer buiten met een prikje tegen de pijn en een recept voor medicijnen.

Na een spectaculair verhaal valt het uiteindelijk allemaal reuze mee en heb ik alleen nog wat ingebrande striempjes in mijn arm. Uiteraard laat ik me door die kwal niet uit het veld slaan (wat vermoedelijk een portugees oorlogsschip was die tentakels tot meer dan 30 meter lang kan krijgen waar je nog veel ergere dingen van kan oplopen) en waag ik mij morgen weer in het water om de laatste duik te maken, wellicht met lichtelijk knikkende knietjes maar dat komt vast wel goed.

Zondag stond natuurlijk weer wet n wild op het programma, de laatste keer die we dus niet mochten missen. Ook dit was weer een prima feestje. Gister zijn we met het hele huis en nog wat vrienden uit wezen eten omdat onns huisgenootje jarig was. Vanavond gaan we als afsluiter met onze stagebegeleiders eten en daarna nog samen met alle alo'ers op het strand chillen, als het droog is tenminste want het heeft vandaag de hele dag keihard geregend!!! Zie foto!! Komende dagen gaan we nog wat strandjes pakken en word het tijd afscheid te gaan nemen van dit fantastische eiland. Ik heb hier de tijd van mijn leven gehad, ik heb genoten van begin tot het eind. Ik denk ook dat ik ontzettend heimwee ga krijgen naar dit eiland. Het eiland waar ik veel leuke mensen heb leren kennen, nieuwe vriendschappen heb gesloten, waar ik ontzettend veel leuke dingen heb gedaan, waar ik onzettend veel heb geleerd, waar in de weekenden altijd optimaal werden beleefd en geleefd.

Het eiland van de happy ours, de fantastische stranden, het mooie weer, de mooie onderwaterwereld, het grote verschil tussen rijk en arm, de dode honden langs de kant van de weg, de leguanen in de achtertuin, het eiland waar ik een super stage ervaring heb gehad, het eiland waar ik me altijd top heb gevoeld, het eiland dushi Korsou!!!

Vrijdag is het zover om terug te vliegen en dit alles achter mij te laten. Zaterdagochtend om 6.15 zet ik weer voeten aan land in Nederland en sta ik zondag weer op het handbalveld, joepie! Bedankt voor jullie berichtjes en reacties, erg leuk om die af en toe te krijgen en tot heel snel!

liefs Marloes